Deprywacja Sensoryczna

deprywacja sensoryczna

Deprywacja sensoryczna nie taka straszna jak mówią

Deprywacja Sensoryczna to szczególny stan świadomości polegający na odizolowaniu lub ograniczeniu dopływu bodźców zmysłowych. Umożliwiają to specjalnie skonstruowane pomieszczenia, znane kiedyś jako float tanks, w których panuje neutralna temperatura, nie dociera do nich światło ani dźwięki.

Naturalnie, nigdy nie osiągniemy stanu całkowitej deprywacji sensorycznej, jednakże współczesne urządzenia umożliwiają ograniczenie bombardujących nas bodźców do minimum. Słyszymy w nich jedynie własny oddech i bicie serca, nic nie widzimy, przestajemy odczuwać siłę grawitacji, tarcie spowodowane kontaktem z ubraniem, a także temperaturę powietrza i wody w której jesteśmy zanurzeni. Wszystko to sprawia, że mózg zostaje pozbawiony chaotycznych, niepotrzebnych wrażeń i zaczyna funkcjonować w sposób zupełnie nieprzewidywalny. Stwierdzenie "nieprzewidywalny" zabrzmiało groźnie? Bez obaw, nie robi się bardziej nieprzewidzialnie niż podczas medytacji.

Terapia float

Terapia float opiera się na ograniczeniu bodźców sensorycznych czyli deprywacji sensorycznej. Pierwszy zbiornik izolacyjny został opracowany w 1954 roku przez amerykańskiego psychoanalityka i neurofizyka Dr Johna C. Lilly. Dzięki swoim doświadczeniom odkrył, że po zanurzeniu się w zbiorniku z wodą, umysł zazwyczaj nie wchodzi w stan uśpienia tylko pozostaje aktywny. Lilly dzięki budowie zbiornika obalił przypuszczenia o niekorzystnym działaniu deprywacji sensorycznej na komórki mózgowe. Liczne eksperymenty pokazały, że niektóre funkcje mózgu są stymulowane podczas takiej izolacji, a w pewnych momentach zwiększa się nawet kreatywność.



Kontaktz Nami

  • info@floating.com.pl